શહેરી ઉંદર અને ગામડાના ઉંદરની વાર્તા

એક સમયે, બે ઉંદર ખૂબ સારા મિત્રો હતા. એક ઉંદર શહેરમાં રહેતો હતો અને બીજો ગામમાં, પરંતુ બંને ત્યાં આવતા-જતા ઉંદરોથી એકબીજા વિશે માહિતી મેળવતા હતા. એક દિવસ શહેરના ઉંદરને તેના મિત્રને મળવાનું મન થયું, તેથી તેણે તેના મિત્ર દ્વારા ગામના ઉંદરને તેના ગામમાં આવવાની જાણ કરી. પોતાના મિત્રના આગમનના સમાચાર સાંભળીને ગામડાનો ઉંદર ખૂબ જ ખુશ થયો. તેણે તેના મિત્રને આવકારવાની તૈયારીઓ શરૂ કરી.

પછી એ દિવસ આવ્યો જ્યારે શહેરનો ઉંદર ગામમાં તેના મિત્રને મળવા આવ્યો. ગામના ઉંદરે તેના મિત્રનું ખૂબ જ આનંદથી સ્વાગત કર્યું. બંનેએ ઘણી બધી વાતો કરી. વાત કરતી વખતે ગામડાના ઉંદરે કહ્યું, ‘શહેરમાં ઘણું પ્રદૂષણ હતો હશે, પણ અહીં ગામડાનું વાતાવરણ એકદમ શુદ્ધ છે.’ ગામના ઉંદરે પ્રેમથી તેના મિત્રને ફળ, રોટલી અને કઠોળ અને ભાત પીરસ્યા. બંનેએ સાથે બેસીને ખૂબ આનંદથી જમવાની મજા માણી. રાત્રિભોજન પછી બંને ગામમાં ફરવા નીકળ્યા. બંનેએ ગામનો સુંદર નજારો માણ્યો. ગામની હરિયાળી બતાવતી વખતે ગામના ઉંદરે શહેરના ઉંદરને પૂછ્યું, ‘શહેરમાં પણ આવા લીલાછમ નજારા છે?’ શહેરના ઉંદરે આનો જવાબ ના આપ્યો, પણ તેના મિત્રને શહેર આવવાનું આમંત્રણ આપ્યું. આખો દિવસ ચાલ્યા પછી બંને ઉંદરો રાત્રે જમવા બેઠા. ગામના ઉંદરે ફરીથી તેના મિત્રને ફળ અને અનાજ ખાવા માટે આપ્યું. બંને જણ જમ્યા અને સુઈ ગયા.

બીજે દિવસે સવારે ગામના ઉંદરે તેના મિત્રને નાસ્તામાં ફરીથી તે જ ફળો અને અનાજ પીરસ્યા. આ જોઈને શહેરનો ઉંદર ચિડાઈ ગયો. તેણે ગામના ઉંદરને ચિડાઈને કહ્યું, ‘તમે રોજ એક જ ખોરાક ખાઓ છો? આ બધા સિવાય ખાવા માટે બીજું કંઈ નથી?’

શહેરના ઉંદરે તેના મિત્રને કહ્યું, ‘ચાલો અત્યારે શહેરમાં જઈએ.’ તમે જોઈ શકો છો કે ત્યાં કેટલું આરામદાયક જીવન છે અને ખાવા માટે કેટલી બધી વસ્તુઓ છે.’ ગામનો ઉંદર તેના મિત્ર સાથે જવા માટે સંમત થયો. બંને ઉંદરો શહેર તરફ નીકળ્યા. અમે શહેરમાં પહોંચ્યા ત્યાં સુધીમાં રાત થઈ ગઈ હતી. શહેરનો ઉંદર એક મોટા ઘરના છિદ્રમાં રહેતો હતો. ગામડાના ઉંદરને આટલું મોટું ઘર જોઈને નવાઈ લાગી. પછી તેણે જોયું કે ટેબલ પર અનેક પ્રકારની ખાદ્ય સામગ્રી રાખવામાં આવી હતી. બંને ઉંદર ખાવા બેઠા. ગામના ઉંદરે ચીઝનો ટુકડો ચાખ્યો. તેને પનીર ખૂબ ગમ્યું અને તેણે તરત જ ખાધું. બંને હજુ જમતા જ હતા ત્યારે તેમને બિલાડીનો અવાજ સંભળાયો. શહેરના ઉંદરે તરત જ ગામના ઉંદરને ખાડામાં સંતાવા કહ્યું. તેણે કહ્યું, ‘મિત્રો, જલદી ખાડામાં સંતાઈ જાઓ, નહીંતર બિલાડી આપણો શિકાર કરશે.’ ગામડાનો ઉંદર ખૂબ ડરી ગયો. થોડી જ વારમાં બિલાડી ત્યાંથી નીકળી ગઈ અને બંને બહાર આવી ગયા.

શહેરના ઉંદરે ગામના ઉંદરને હિંમત આપી અને કહ્યું, ‘હવે ડર નહીં દોસ્ત, એ બિલાડી ગઈ. આ બધું જીવનનો એક ભાગ છે, આ સામાન્ય વાત છે. ગામનો ઉંદર રોટલી ખાવા માંડ્યો હતો કે દરવાજે અવાજ આવ્યો અને એક છોકરો મોટા કૂતરા સાથે અંદર આવવા લાગ્યો. ગામના ઉંદરનો ડર વધી ગયો અને તેણે શહેરના ઉંદરને તેના વિશે પૂછ્યું. શહેરના ઉંદરે ગામના ઉંદરને પહેલા ખાડામાં સંતાવા કહ્યું. પછી, છિદ્રમાં છુપાઈને, તેણે ગામના ઉંદરને કહ્યું કે કૂતરો ઘરના માલિકનો છે, જે હંમેશા અહીં રહે છે.

કૂતરો ગયા પછી બંને ઉંદર કાણાંમાંથી બહાર આવ્યા. આ વખતે ગામડાનો ઉંદર પહેલા કરતા વધુ ડરી ગયો હતો. શહેરનો ઉંદર ગામડાના ઉંદરને કંઈ બોલે તે પહેલા ગામના ઉંદરે જવાની પરવાનગી માંગી. ગામડાના ઉંદરે તેના મિત્રને કહ્યું, ‘આ સ્વાદિષ્ટ ભોજન માટે તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર, પરંતુ હું દરરોજ મારા જીવને જોખમમાં મૂકીને અહીં રહી શકતો નથી. સ્વાદિષ્ટ ભોજન પોતાની જગ્યાએ અને અમૂલ્ય જીવન પોતાની જગ્યાએ.’ એમ કહીને ગામડાનો ઉંદર શહેર છોડીને ગામ તરફ ચાલ્યો ગયો. પછી જ્યારે તે ગામમાં પહોંચ્યો ત્યારે તેણે રાહતનો શ્વાસ લીધો.

આ વાર્તામાંથી બોધપાઠ એ છે કે જોખમોથી ભરેલા આરામના જીવનમાં ક્યારેય શાંતિ અને સુખ નથી મળતું. સાદું પણ સુરક્ષિત જીવન એ સુખી જીવન છે.